Meningen over nieuw aangelegde én besmeurde regenboogpad in Nijkerk zijn verdeeld: ‘heb ook respect voor ons’

2 september 2026 om 09:18 Opinie

NIJKERK Het Regenboogpad in Nijkerk bij het station is voer voor discussie onder inwoners. In de afgelopen dagen werd het pad twee keer vernield. De aanleg van het pad kostte tweeduizend euro, het herstel drieduizend euro. Toch blijft de gemeente Nijkerk het Regenboogpad herstellen. In dit artikel verzamelen we meningen van lezers, Heeft u ook een mening die niet kwetsend of haatdragend is voor de betrokken doelgroepen maar wel zinvol is in deze discussie, mail deze dan naar m.pater@bdu.nl. Reacties worden alleen geplaatst als deze voorzien zijn van naam. Deze wordt alleen gefingeerd als mensen te maken hebben gehad met bedreigingen. 

door Maranke Pater

Eén van de bekendste gezichten van de LHBTQI+-gemeenschap in Nijkerk is Julia Haarman. Julia trouwde opnieuw met Esther, die ook haar vrouw was toen ze nog man was. Ze was te zien in de documentaire van de Nijkerkse filmmaker Olaf Koelewijn: ‘Haarman wordt vrouw’. Ze vindt de bekladding van het Regenboogpad hopeloos: ,,Het is een teken dat een bepaalde groep mensen geen respect hebben voor anderen, ze vergeten dat iedereen mensen zijn! Eerlijk was ik er al bang voor, als gemeenschap kunnen we alleen zeggen: ‘heb ook respect voor ons, wij hebben ook respect voor iedereen’. Julia is momenteel te zien in een reclamespotje van het COC waarin verschillende haatreacties te zien zijn op transgenders. Ze denkt dat het herstellen van het Regenboogpad - dat 3000 euro per herstelbeurt kost - geen zin heeft. ,,Maar als je het niet doet, dan geef je de mensen die het doen júist een handvat en dan is het hek van de dam. Ik denk dat een camera wel afschrikkend kan werken.” 

Andrea maakte ook een transitie door van man naar vrouw. Ze was nog niet op de hoogte van de vernielingen aan het Regenboogpad: ,,Ik wist nog niet eens dat er een regenboogpad lag! Ik vind dit niet kunnen en een beetje zielig om dat te doen. De dader staat er anders in en dat is helemaal prima. Maar laat anderen gewoon met rust. Ik heb er zelf niks meer mee met de LHBTQI+- gemeenschap. Ik snap dat voor veel mensen het wel kan helpen, vooral als je nog zoekende bent naar je ware identiteit. Dus vind ik heb wel belangrijk dat het regenboogpad er is voor anderen maar niet meer voor mij. Ik heb inmiddels mijn hele transitietraject afgerond en voel me daarom ook helemaal geen trans meer. Maar gewoon een mooie krachtige vrouw die er mag zijn ik ben er totaal niet meer mee bezig. Ik merk heel erg in mijn omgeving dat de maatschappij moe is van het steeds weer benadrukken wat en wie je bent. Doe gewoon lekker mee. En stel je eigen voor als je zelf maar dring het de mensen en maatschappij niet op dan krijg je sneller dit soort dingen dat ze gaan slopen of mensen lastig vallen. Of hun mening gegeven. Ik merk in Nijkerk totaal niet dat mensen mij niet mogen om wie ik ben, omdat ik er niet mee te koop loop. Doe je dat namelijk wel dan krijg je juist dit soort dingen wat eigenlijk niet zou moeten gebeuren.”

INGEZONDEN BRIEF

Inwoner Henk Karelsen schreef deze ingezonden brief: ,,Sinds kort is onze stad opgefleurd met een kleurrijk item, we hebben ons eigen regenboogpad. In navolging tot Amersfoort met z’n fraaie regenboogzebra, laat Nijkerk ook zien waar het voor staat. De lhbtiq+ gemeenschap zal zich erdoor geaccepteerd voelen. Toch? Of is dit uiterlijk vertoon juist grote onzin en zorgt dit voor onbegrip? Feit is wel dat ik in gesprekken met gewone Niekarkers niemand ben tegen gekomen die enthousiast is over het genoemde pad. ‘Onzin, weggegooid geld en hoe komen ze op het idee’ waren de gehoorde meningen. Verder was het zonneklaar dat het zou worden vernield, niet of, maar wanneer. Dat het nu al twee keer is gebeurd moet worden veroordeeld, de schoonmaakkosten komen voor rekening van de inwoners van Nijkerk. Kort geleden zag ik tijdens een uitzending van Nieuws van de dag de inmiddels bekend Raymond Mens. Naast zijn duidelijke en deskundige meningen komt hij er openlijk voor uit dat hij homo is. Maar ook dat wat hem betreft allerlei onnodige aandacht voor zijn levensstijl niet nodig is. Zo moest hij bijvoorbeeld er niet aan denken om bij de Gay Pride In Amsterdam te zijn. In mijn directe kennissenkring bevinden zich ook homo’s en lesbiennes, ze zijn een onderdeel van de maatschappij en voelen zich prima. Een regenboogpad voegt daar niets positiefs aan toe.” 

J. Blok vindt dat het regenboogpad heel snel tot stand is gekomen: ,,Terwijl er andere spoedeisende klussen langdurig blijven liggen! Belangrijkere klussen zelfs. Pak de fiets en fiets over het fietspad (beide kanten) Tinbergerlaan levensgevaarlijk!!! Lantaarnpalen die het al maanden niet doen! Bomen die het licht bedekken van lantaarnpalen (die het wel doen) na melding krijg je een nummer daarna niks meer! Stoeptegels die omhoog steken. Bankjes worden ongevraagd langs wandelpaden gehaald.
Kan nog wel even doorgaan. De ontevredenheid is zeer groot onder de inwoners. Je spreekt elkaar op verjaardagen of bij de sportclub en dan komt deze onvrede naar buiten. Gemeente Nijkerk en inwoners staan (helaas) mijlenver uit elkaar. En dan dit pad wel zo snel en ongevraagd aanleggen kan volgens sommige inwoners niet! Mede door afscheidnemende wethouder (hoezo kruiwagen). Burgemeester die op foto’s langskomt bij weer een feestje. Gemeente Nijkerk stap eens op de fiets en fiets een rondje door Nijkerk doe je ogen open! Vernielingen zijn nooit goed te praten, maar uit frustratie doen mensen weleens iets verkeerd.”

De LHBTQI+-gemeenschap is niet één persoon met één mening

Jean-Louis Viljoen meldt als reactie: ,,Dit artikel over het Regenboogpad bracht verschillende stemmen samen, en juist in samenhang bewijzen ze het punt dat de heer Karelsen en anderen missen: de LHBTQI+-gemeenschap is niet één persoon met één mening. Andrea zegt dat zij het pad niet meer nodig heeft, en dat is haar goed recht. Maar let op wat ze óók zegt: ‘Ik vind het wel belangrijk dat het regenboogpad er is voor anderen, zeker als je nog zoekende bent naar je ware identiteit.’ Dat is het hele argument. Het pad is er nooit geweest voor mensen die hun weg al hebben afgelegd en zich thuis voelen in hun eigen huid. Het is er voor degenen die nog zoeken, vaak in stilte, soms in gezinnen waar acceptatie niet vanzelfsprekend is. Dat iemand een symbool is ontgroeid, maakt dat symbool niet zinloos. Het maakt het een ladder die zij niet meer nodig heeft, maar waar anderen nog op klimmen. Waar ik het respectvol met Andrea oneens ben, is de suggestie dat zichtbaarheid vandalisme uitlokt, dat je met rust wordt gelaten als je ‘er niet mee te koop loopt’. Met die redenering moeten we voorzichtig zijn. Ze legt de verantwoordelijkheid voor vijandigheid bij de mensen die haar ontvangen, in plaats van bij de mensen die haar uiten. Niemand zegt dat een kerk vandalisme uitlokt door een toren te hebben. Een paar geverfde strepen zijn geen provocatie; de reactie erop is de provocatie. Julia Haarman verwoordde het treffend: het vandalisme laat zien dat een bepaalde groep geen respect heeft voor anderen. Zij was al bang dat dit zou gebeuren, en het gebeurde, twee keer. De heer Karelsen voorspelde hetzelfde. Maar vijandigheid voorspellen is geen argument tégen het pad. Het is het sterkste argument ervóór. Als verf op asfalt zoveel woede oproept, was de intolerantie er al. Het pad heeft die niet gecreëerd; het heeft die zichtbaar gemaakt. Wat betreft de lijst van de heer Blok met kapotte lantaarnpalen en gevaarlijke fietspaden: dat zijn terechte zorgen en de gemeente moet daarmee aan de slag. Maar een stad kan lantaarnpalen repareren én inclusief zijn tegelijk. Het één gaat niet ten koste van het ander, en frustratie over losliggende stoeptegels verklaart niet, laat staan rechtvaardigt, het beschadigen van een symbool van acceptatie. De gemeente zegt dat iedereen erbij hoort en mag meedoen. Herstel kost geld, zeker. Maar de boodschap die uitgaat van het stilletjes weghalen van het pad omdat vandalen niet stoppen, zou Nijkerk veel meer kosten.”

Boudewijn Sonderen heeft een boodschap aan Nijkerkers: ,,Telkens verwonder ik mij dat op sympathie betonen aan LHBTQI+-ers door sommige mensen zo agressief wordt gereageerd. Dat de gemeente niet van plan is te wijken voor vernielzucht  waardeer ik zeer. Ik verwacht dat er meer Nijkerkers zo over denken. Ik wil graag het initiatief nemen om dit pad en ‘te bewaken’ en mensen - die niet begrijpen dat het opkomen voor LHBTQI+-ers nodig blijft - , op het regenboogpad te ontmoeten zodat we elkaar mogelijk niet overtuigen maar wel begrip voor elkaars standpunt krijgen. Wie doet er mee?”

HERSTEL BLIJFT

De gemeente Nijkerk laat weten het Regenboogpad te blijven herstellen als het beschadigd wordt. Een woordvoerder meldt: ,,Liever gaan we in gesprek met mensen die de behoefte voelen het pad te vernielen. Het gesprek gaan we graag aan, en we zouden de dader(s) willen zeggen: ‘de vernieling en het herstellen kost geld en dit gaat direct ten koste van je mede-inwoners van deze gemeente’.” De gemeente Nijkerk wil een inclusieve gemeente zijn. Inclusie betekent dat iedereen erbij hoort en mag meedoen. Als symbool voor diversiteit, acceptatie en inclusie van de LHBTQI+ gemeenschap.